kabak tatlısı ve ceviz

canın mı sıkıldı, bugün çalışmak istemiyor musun. çek git. sahilde iki tur at. istersen gel , istersen akşam sinemaya git. bir kaç günlük mesafedeki arkadaşınla mı buluşacaksın. sorun değil al arabayı git.
böyle patron , böyle işyeri yok dersin. yok da zaten. filmlerde olur böyle şeyler.
lakin bu hayal etmemize engel değildir.
işyerinde ne zaman daral gelse hep o film gelir de aklıma filmin ismi bir türlü gelmez. patronları dahil bir grup sorunlu insan öyle kaynaşmışlardır ki işyerinde. öyle kaynaşmışlardır! aile gibi değil aileden öte olmuşlar. birbirleri ilgili, uzak ara hoşgörü şampiyonu patron denilemeyecek "patron" bir adam.
hatırlamaya çalışıyorum. ama hala hatırlayamadım filmin ismini.
neyse. sabah gelirken bu işten de ayrılırsam diye düşündüm.
düşünemedim!
gözlerim karardı, az daha öndeki siyah volvo'ya bodoslama geçiriyordum. kendine gel. sorumlulukların var senin dedim. mütemmim cüzlerin.
kendimle konuştum.
zaten
*ben hep kendime çıkan bir yokuştum.

*özdemir asaf
.